Liever een sterk wachtwoord? Probeer onze Wachtwoord Generator
Wat is een SHA-hash?
SHA-256, SHA-384 en SHA-512 behoren tot de SHA-2-familie van cryptografische hashfuncties, gestandaardiseerd door NIST (FIPS 180-4). Elke functie neemt willekeurige invoer — tekst, de inhoud van een bestand, wat dan ook — en produceert een "digest" met vaste lengte die eruitziet als willekeurige tekens. Dezelfde invoer levert altijd dezelfde hash op, maar er is geen manier om een hash terug om te zetten naar de oorspronkelijke invoer. Daardoor zijn hashes nuttig om te controleren of een bestand niet is aangepast (checksums), om data-integriteit te bevestigen, en als bouwsteen voor digitale handtekeningen en systemen zoals Git en Bitcoin.
SHA-256 vs SHA-384 vs SHA-512: welke moet ik gebruiken?
| SHA-256 | 256 bits (64 hexadecimale tekens) | De meest gebruikte en compatibele standaard — dit is wat de meeste checksums, API's en bestandsverificatietools verwachten. |
| SHA-384 | 384 bits (96 hexadecimale tekens) | Een afgeknotte variant van SHA-512, soms vereist door specifieke compliance- of protocolnormen. |
| SHA-512 | 512 bits (128 hexadecimale tekens) | Een grotere veiligheidsmarge dan SHA-256, en vaak sneller op 64-bit systemen — een goede keuze wanneer u specifiek de sterkste SHA-2-optie nodig heeft. |
Is het veilig om gevoelige gegevens met deze tool te hashen?
Ja — het hashen gebeurt volledig in uw browser met de Web Crypto API. Wat u typt wordt nooit geüpload, gelogd of op een server opgeslagen.
Waarvoor wordt SHA-256 gebruikt?
Om te controleren of gedownloade bestanden niet beschadigd of gemanipuleerd zijn, om data-integriteit te bevestigen, voor digitale handtekeningen, en als kernbouwsteen in systemen zoals Git en Bitcoin. Het is op zichzelf geen goede manier om wachtwoorden op te slaan — gebruik daarvoor bcrypt, scrypt of Argon2.
Kan ik de oorspronkelijke tekst uit een hash terugkrijgen?
Nee. Hashen is per ontwerp eenrichtingsverkeer — er is geen manier om een SHA-256/384/512-hash terug om te zetten naar de invoer waaruit deze is ontstaan.
Wat is het verschil tussen SHA-256, SHA-384 en SHA-512?
Ze behoren allemaal tot dezelfde SHA-2-familie en gebruiken hetzelfde onderliggende ontwerp — het belangrijkste verschil zit in de outputlengte en snelheid. SHA-256 produceert een hash van 256 bits en is de meest gebruikte standaardoptie. SHA-512 produceert een hash van 512 bits, biedt een grotere veiligheidsmarge en is vaak sneller op 64-bit systemen. SHA-384 is een afgekapte versie van de interne berekening van SHA-512, met een hash van 384 bits — dit wordt vooral gebruikt wanneer een specifieke standaard of protocol precies die lengte vereist. Voor de meeste alledaagse toepassingen (checksums, bestandsverificatie) volstaat SHA-256; kies SHA-512 als je specifiek de sterkste optie van SHA-2 wilt.
Is SHA-512 veiliger dan SHA-256 of SHA-384?
Wat theoretische veiligheidsmarge betreft, ja. Voor een hash van n bits is de generieke botsingsweerstand ongeveer 2^(n/2) — ongeveer 2¹²⁸ voor SHA-256, 2¹⁹² voor SHA-384 en 2²⁵⁶ voor SHA-512, dus SHA-512 heeft de grootste marge. In de praktijk maakt dit zelden uit: 2¹²⁸ ligt al ver voorbij wat rekenkundig haalbaar is, en er zijn geen bekende praktische aanvallen tegen enige SHA-2-variant. SHA-256 blijft de juiste standaardkeuze voor alledaags gebruik; kies SHA-512 als je specifiek die extra theoretische marge wilt of een protocol dit vereist.